Unidad documental simple 31 - เพลง หัวใจทรมาน (Huajai Toramarn)

Área de identidad

Código de referencia

TH SLPBL SLPBLC-MUS-01-03-31

Título

เพลง หัวใจทรมาน (Huajai Toramarn)

Fecha(s)

Nivel de descripción

Unidad documental simple

Volumen y soporte

Área de contexto

Institución archivística

Historia archivística

Origen del ingreso o transferencia

Área de contenido y estructura

Alcance y contenido

หัวใจทรมาน (บทร้องคู่กันของนางเอก)
คำร้อง : ลัดดา (สารตายน) ศิลปบรรเลง

จากละครเรื่อง สร้อยไข่มุกด์ (โรงละครเฉลิมไทย)
ผู้ประพันธ์บทละคร : กุมุท จันทร์เรือง
ผู้กำกับการแสดง : ลัดดา (สารตายน) ศิลปบรรเลง
ผู้แสดงนำชาย : อุโฆษ จันทร์เรือง

ตะวันก็สายบ่ายคล้อยแสงอ่อนลง
แต่อกเรานี้ยังร้อนอยู่
ไกลจากแสงแห่งรักอันซื่อตรง
อกยังคงคลั่งไคล้ไม่จาง
คิดไประกำช้ำชอกหวานวิญญา
พาระทมตรมขื่นขมอุรา
คนรักมาดูแคลนแสนต่ำ
กรรมยอกย้อน
ถอนทอดหทัย รักไม่ตั่งใจ
ชีวิตรักวาย สูญลงแล้วเอย


From the Play: Sroi Khaimook
Lyrics by Ladda Saratayon Silapabanleng

Valorización, destrucción y programación

Acumulaciones

Sistema de arreglo

Área de condiciones de acceso y uso

Condiciones de acceso

Condiciones

Idioma del material

    Escritura del material

      Notas sobre las lenguas y escrituras

      Características físicas y requisitos técnicos

      Instrumentos de descripción

      Área de materiales relacionados

      Existencia y localización de originales

      Existencia y localización de copias

      Unidades de descripción relacionadas

      Descripciones relacionadas

      Área de notas

      Identificador/es alternativo(os)

      Puntos de acceso

      Puntos de acceso por materia

      Puntos de acceso por lugar

      Puntos de acceso por autoridad

      Tipo de puntos de acceso

      Área de control de la descripción

      Identificador de la descripción

      Identificador de la institución

      Reglas y/o convenciones usadas

      Estado de elaboración

      Nivel de detalle

      Fechas de creación revisión eliminación

      Idioma(s)

        Escritura(s)

          Fuentes

          Área de Ingreso